22 november 2012

De brief aan Sinterklaas

 
Sinterklaas is deze dagen very alive ten huize Brunet. De avond na zijn aankomst in Antwerpen werd er beslist om de brief al meteen klaar te zetten aan de haard, samen met een stronk witloof (de worteltjes waren op), een mandarijntje en een glaasje water. 


's Morgens zijn we zéér verrast want Zwarte Piet is de brief komen halen! Er is geen weg terug, Sinterklaas weet nu wat we willen. Meijra wil vooral véél! Op tv hoorde ze dat je maar één iets mag kiezen (natuurlijk een teleurstelling...) maar de kogel is door de kerk: Meijra vraagt een dansmat en Amber een Dora-computer!
 
Zwarte Piet heeft niet enkel genomen, maar ook gegeven: elk een Pietenpak, een schminkdoos en - mag niet ontbreken: chocolade en pick-nickjes.


En Marlo, hij is al superblij met zijn boterhammetje!

6 november 2012

Een geheimzinnige doos

Het gebeurde op een doodnormale dag.
We kwamen thuis van school, en toen zagen we het: aan onze deur stond een mooi versierde doos!
 
"Voor wie is die doos?"
"Van wie komt die doos mama?
"Wat zit daar in?"
 
Amber haar naam staat op de doos!

Mag ik hem open doen Amber?

... en het is een kleedje voor Amber!
(die er zowaar stil van geworden is)

Meteen passen, dat leuke kleedje!


Zie ik er niet super-schattig uit?
Een hele dikke dankjewel Tante Saïda!

Neem eens een kijkje op het berichtje van de bengeltjes:
http://bengels.tmedia.be/2012/10/12/e%C3%A9ntje-is-geentje-.aspx

4 november 2012

Miss Meijra

Jawel Meijra,
Je wordt groot!
Je zingt de liedjes uit de klas vlotjes alleen, je zegt de versjes op alsof je ze afleest uit je hoofd. Je duikt in het water zonder vrees, je maakt een mooie tekening met stokmannetjes.
Als je alleen zit te tekenen of te spelen, dan zing je vaak in jezelf. Dat vind ik wel leuk. Het toont dat je blij bent en er plezier in hebt. Je kan al goed je gedachten onder woorden brengen. Ook leuk. Alleen, wanneer ik aan de telefoon iets afspreek, dan is dat geen geheim voor jou, want alle afspraken onthoud je goed!
Ergens naartoe gaan is een feest voor jou! Gelukkig kom je ook graag terug thuis.
Houd dat zo!

Dag jongen!

Marlo
in jouw ogen glinsteren steeds lichtjes van plezier.
Je houdt ervan om wakker te worden en iedereen rond je te hebben. Je houdt van je zussen die lachen en springen. Je houdt van Amber die jouw een speeltje geeft en dan spontaan een dansje voor je doet. Je houdt van Meijra die jouw ballenblaasmachine aanzet. Soms kijk je eens raar wanneer ze plots dansen, zingen of roepen. Wat denk je dan? Onvoorspelbare wezentjes hier in huis?
We houden allemaal van jou. Van je manier van zwaaien, van het wijzen met je vingertje, van het zitten in je stoel aan tafel, van je lachjes en je kirretjes, van het rollen naar je buik, van je hele ik.
Wat een leuke jongen ben jij!

Het begin van een lange carrière.

Ambertje!

Het is zover: morgen is je eerste dag van een lange carrière schoolgaan. Je ziet het helemaal zitten. Je boekentasje staat klaar, gevuld met je turnpantoffeltjes en een koekje die je mocht kiezen (net zoals grote zus Meijra, mag je dit nu ook elke ochtend doen) En je beseft het volop. Je bent er helemaal klaar voor.

Je maakt dezelfde puzzels als je grote zus: van 50 stukken. Je bekijkt aandachtig welk stukje tekort is en zoekt geduldig. Het lukt je supergoed om hem alleen te maken. Apetrots ben je.

Sinds Meijra op haar grote fiets rijdt - zonder wieltjes, is de blauwe fiets nu voor jou. Een echt kleuterfietsje met 2 zijwieltjes. En graag dat je ermee fietst! Het is een plezier om je te zien gaan.

Ook in UNO laat je je niet doen. Met je kaartjes voor je op de tafel bewijs je iedereen dat jij al groot genoeg bent om gezelschapsspelletjes mee te spelen.

Sinds juffrouw Erin je verteld heeft dat je 's avonds niet uit je bedje mag komen, omdat je anders te moe bent om naar school te komen, blijf je geduldig in je bed hangen. Je bewijst jezelf dat je groot genoeg bent om in je bedje te blijven.

Na een weekje Center-parcsen heb je evengoed getoond dat je niet bang bent in het water. In de wildwaterbaan wilde je helemaal alleen je weg gaan, maar dat was net een stapje te ver voor mama en papa. Blijf toch nog maar eventjes dat peutertje, kleine kleuter.

Je groeit je eigen weg. Het is een zaligheid om je te zien opgroeien.
Maar groei toch nog eventjes niet te snel, heel eventjes maar, zodat we nog genoeg kunnen genieten van dat kleine - grote - Ambertje!

3 november 2012

Meijra'tjes

- Kijk, dat stokbrood is al véél jaar geworden. (hij is groot!)
- Ken je dat liedje van Kortjakje? In Meijra haar versie is er een "boek vol schilderwerk". Leuk gevonden, niet?